Aan de Atlantische Oceaan

In de zestiger en zeventiger jaren kwamen meer vreemdelingen naar de Atlantische kust ten zuiden van Agadir. Zijn kwamen via de ‘Hippy Trail’ en veel bleven hangen, profiterend van het lekkere weer, de blow, de goedkope prijzen en de vriendelijke bevolking. Op een gegeven liep het zalige strandleven echter zodanig uit de klauwen dat de vissers van Sidi Ifni in protest met de hippies op de vuist gingen. Veertig jaar later heerst er nog steeds een beetje een hippy zweem over plaatsjes als Mirleft en Sidi Ifni. De kust er omheen is heftig in ontwikkeling. Overal verrijzen blokkendozen vol ongeïnspireerde, vakantieappartementen en huizen. De meeste daarvan worden door Fransen ontwikkeld. De rijken bouwen exotische villa’s zoals die waar wij logeerden. Een Fancaise beheerde de villa voor een stel rijke nichten uit Brussel en verhuurde als zij er zelf niet waren op hun verzoek kamers. De villa stond op zichzelf op een rots aan zee aan de noordkant van een klein dorp net buiten het areaal vakantiepret. Het had een verwarmd zwembad, een eigen kok en bedienden. Wij waren de enige gasten tot op een nacht er een drietal auto’s arriveerden. Een belangrijk personage begeleid door bodyguards kwam met zijn maitresse om te neuken. (52 Marokko ZW)

De soek

De oorsprong van de Soek zijn festivals die periodiek gehouden werden ter ere van deze of gene. Gedurende het festival werden eventuele vijandigheden stopgezet. Dat gaf ook handelaren gelegenheid om hun waren zonder gevaar aan te bieden. De komst van karavanen was eveneens rede voor een Soek. De originele Soek was in de open lucht op een vlakte buiten de bebouwing. Ze werd op vaste dagen gehouden: wekelijks, maandelijks of soms jaarlijks. Op het Marokkaanse platteland is dat nog steeds het geval. Handelaren met wie we op de woensdagse Soek in Tafroute hadden onderhandeld zagen we op de zaterdagse Soek in Sidi Ifni weer terug. Soms was de wekelijkse Soek er al voordat het dorp ernaast ontstaan is. In dat geval heet het dorp naar de dag waarop de Soek gehouden wordt. In de grote steden bestaat de Soek uit permanente werkplaatsen en winkelstallen en hebben de waren eigen straten: bijv. de juwelierssoek, de textielsoek. Om de zon buiten te houden, worden deze straten overspannen met doeken, latten of gemetselde structuren. De prijs van de handelswaar hangt af van wat ervoor geboden wordt. De koper bedenkt wat hij vindt dat het waard is, en hoeveel hij er voor wil geven. Dan gaat hij daar ver onder en biedt dat aan. De verkoper daarentegen plakt minstens 200% bovenop wat hij ervoor betaald heeft en gaat daarvan uit. En dan begint het loven en bieden. Bij duurdere waren kan het onderhandelen uren duren en is niet gespeend van drama. Persoonlijke omstandigheden worden erbij gehaald en veel thee wordt geschonken. Maar als men serieus in onderhandeling gaat, wordt ook verwacht dat er gekocht wordt. Onderschrift: In de zaterdagsoek van Sidi Ifni zijn de snuisterijen van sub-Sahara handelaren zeer in trek. (54 Marokko ZW)

De Ligging van Marokko in de wereld

Marokko ligt in de noord-west hoek van Afrika. De Middellandsezee bepaalt de noord grens en de Atlantische Oceaan de westgrens. In het oosten grenst Marokko aan Algerije en in het zuiden aan Mauritanië. Waar de Middellandsezee uitkomt in de Atlantische Oceaan is een engte met de naam Straat van Gibraltar. De rots van Gibraltar en de rots waar Tanger op ligt zijn tegenover elkaar gesitueerd. In de Griekse tijd heette dat de zuilen van Hercules. De Sahara woestijn dringt in het zuiden en een groot deel van het oosten Marokko binnen. Na 1975 heeft Marokko zich de West Sahara toegeëigend. Een zeer spaarzaam bewoond woestijngebied dat tot Spanje behoorde. Daardoor is het aandeel van de Sahara in Marokko nog groter geworden. Cultureel heeft Marokko veel overeenkomsten met de Noord Afrikaanse landen Algerije en Tunesië, maar vooral met Spanje waarmee het een rijk Islamitisch verleden deelt. In het Sahara gebied deelt Marokko de geschiedenis met de volkeren in de landen ten zuiden van de Sahara zoals Mali en Niger. Het meest kenmerkende aan de ligging van Marokko is dat het te ver was voor de Ottomanen die hun invloed in de Arabische en Noord Afrikaanse wereld in de 16de eeuw vestigden en het pas na de 1ste Wereld Oorlog verloren. Daardoor heeft het land gedurende 450 jaar een eigen koers kunnen varen voordat het slachtoffer werd van de graaizucht van de Europese koloniale machten. Onderschrift: Deze oude dames namen een bezoek aan de wekelijkse Souk van Sidi Ifni te baat om in de Atlantische Oceaan te gaan pootje baden